Co oglądam i polecam

To jest Star Wars dla dorosłych. Imperium tu jest dyktaturą międzyplanetarną, która jednych nagradza, a innych miażdży. Ruch oporu vs cyniczne tajne służby. Świetnie filmowane. Rewelacyjne kostiumy, czyli „kosmiczna moda”. Przeszkadza niekonsekwencja: w świecie Gwiezdnych wojen mają inteligentne roboty, ale nie ma sztucznej inteligencji. W związku z tym wszyscy wszystkich muszą śledzić na piechotę i z lornetką. Ogląda się zadziwiająco dobrze.

Główny bohater serialu Don Draper jest jak reklama i pracuje w reklamie. Pierwsze wrażenie robi świetne, a potem się okazuje, że nawet jeśli chciał dobrze, to w sumie oszukał. Wyrósł w okrutnym świecie biedy lat 30. i nie nauczył się kochać. Dlatego nic nie jest w stanie wypełnić wielkiej dziury w jego czarnym sercu. Ani kobiety, ani domy, ani samochody. Don to dezerter z wojska i kłamca, seryjnie uwodzi kobiety oraz klientów. Na szczęście oprócz losów tego niesympatycznego człowieka są też bohaterki i bohaterowie, których lubimy. I wszyscy mają pieczołowicie zrekonstruowane ubrania i fryzury lat 60.

Guy Ritchie wymyślił się na nowo. Teledyskowa przemoc, pałace i wielkie parki, stylizacje jak z polowania. I pytanie, czy arystokrata brytyjski, kiedyś i dziś, to po prostu ładniej ubrany... gangster? Bardzo sprytny ruch. Nagle stary schemat zaczyna być przenikliwą krytyką społeczną, w dodatku fajnie sfilmowaną. Na plus liczę ciekawe postaci kobiece.

Ryan Gosling gra astronautę, który musi polecieć bardzo, bardzo daleko w kosmos, żeby ratować ludzkość, ratować nawet Słońce oraz inne gwiazdy. Film science fiction, ale w sumie o samotności i poszukiwaniu sensu w życiu. Momenty, gdzie mowa o emocjach, są pięknie ilustrowane muzyką i wtedy film jest bardzo przyjemny. Momenty tak zwanej akcji: do zapomnienia.

Dowcipny horror. Inteligentnie schowane drugie dno. Klątwa małych miasteczek? Świetnie grane i sprawiło, że mam ochotę pooglądać horrory. Nie bałem się ani przez moment, ale ciekawa seria zwrotów akcji.

Uwielbiam. Lata 80. Media, moda, muzyka. Gwiazdy telewizji, intrygi, przemiany obyczajowe. Nie do wiary, jak się zmienił świat, a to było tak niedawno.

Świetne. Rozczulające i złośliwe jednocześnie. Pisarz Greg i jego córka, profesorka sztuki na uczelni w Nowej Anglii. Relacja ojciec, dorosła córka. Plus niezręczne romanse, rozwody i niespodziewane przyjaźnie.

Przyjaźń dwóch kobiet. Dwudziestoparolatka chce się zaprzyjaźnić z egoistyczną 70-latką, gwiazdą komedii. Śmiejemy się z różnic pokoleniowych. Chlipiemy nad nieporadnością emocjonalną. Oburzamy się na brutalne reguły show-businessu.